Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ο φίλος μου Γιάννης Μηλιτσόπουλος ήτανε διευθυντής των γραφείων της ΕΟΜ. Για όσους δεν πρόλαβαν να τον γνωρίσουν να πω οτι ήταν ίσως ο πιό παραγωγικός παράγοντας του μπριτζ που έχω συναντήσει. Πρωταθλητής, διοικητικός, δάσκαλος, διαιτητής, συγγραφέας ακόμα και προγραμματιστής. Θα επανέλθω σε αυτά κάποια άλλη στιγμή.
Το κομμάτι της ιστορίας που θέλω να εστιάσω είναι ότι εκείνο το καιρό, αποφάσισε να ξανακάνει μια προσπάθεια για να εκδώσει η ομοσπονδία του μπριτζ ένα μηνιαίο περιοδικό. Μέχρι τότε από την ΕΟΜ είχαν γίνει δυο-τρεις απόπειρες με αρκετά ποιοτικό αποτέλεσμα αλλά βραχύβιες.
Ο Μηλιτσόπουλος λοιπόν μου είπε: “Το πιο σημαντικό είναι να μην βαλτώνει μια προσπάθεια. Θα το ξεκινήσω τετρασέλιδο έτσι ώστε να είναι σίγουρο οτι θα βγαίνει ένα τεύχος κάθε μήνα. Μετά βλέπουμε.”
Και έτσι ακριβώς έγινε, ξεκίνησε ένα ασπρόμαυρο τετρασέλιδο τυπωμένο στον εκτυπωτή της ΕΟΜ, στήθηκε ο μηχανισμός διανομής και πράγματι ποτέ δεν χάθηκε ο μήνας. Μετά έγινε οχτασέλιδο, αργότερα δεκαεξασελιδο έγχρωμο τυπωμένο σε τυπογραφείο και στο τέλος έγινε ένα έντυπο τριανταδύο σελίδων που επέζησε για πάρα πολλά χρόνια μέχρι που το σταμάτησε η οικονομική κρίση και η αλλαγή των συνηθειών από έντυπα σε ηλεκτρονικά μέσα.
‘Ολα αυτά τα γράφω γιατί λίγο πολύ υπάρχει μια αναλογία με το σκεπτικό έκεινης της πρώτης προσπάθειας με το παρόν bridgenews.gr. Το είχα στα σχέδια για πάρα πολλά χρόνια αλλά ποτέ δεν το ξεκίναγα γιατί δεν μου φαινόταν αρκετά γεμάτο. Τελικά είχα την έκλαμψη να το κάνω με την συνταγή Μηλιτσόπουλου: Ας έχει λίγο περιεχόμενο στην αρχή, αρκεί να ξεκινήσει και να μην βαλτώσει. Μετά βλέπουμε…